به دلیل تبعيد به دورترين نقطه مغز ، يعنی فراموشی ،

قلب تقاضای عفو عشق را داشت

 ولی همه اعضا با او مخالف بودند

 قلب شروع كرد به طرفداری از عشق :

آهای چشم مگر تو نبودی كه هر روز آرزوی دیدن چهره زیبایش را داشتی

،

ای گوش مگر تو نبودی كه در آرزوی شنيدن صدايش بودی

و

شما پاها كه هميشه رفتن به سويش بوديد حالا چرا اينچنين با او مخالفيد ؟

همه اعضا روی برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترك كردند

،

 تنها عقل و قلب در جلسه ماندند

عقل گفت : ديدی قلب همه از عشق بی زارند ،

 ولی متحيرم با وجودی كه عشق بيشتر از همه تورا آزرده

 چرا هنوز از او حمايت ميكنی !؟ 

قلب ناليد و گفت :

من با وجود عشق ديگر نخواهم بود

و تنها تكه گوشتی هستم كه هر ثانيه كار ثانيه قبل را تكرار ميكند

و فقط با عشق ميتوانم يك قلبی واقعی باشم